Kopf

Kopf
Kopf <-(e) s, Köpfe> [kɔpf, pl 'kœpfə] m
1) (Körperteil, Nagel\Kopf, Nadel\Kopf) kafa, baş;
zehn Euro pro \Kopf adam başına on euro;
\Kopf an \Kopf kafa kafaya, başa baş;
aus dem \Kopf kafadan;
\Kopf hoch! üzme tatlı canını!;
etw auf den \Kopf stellen bir şeyi altüst etmek;
sie stellten das ganze Haus auf den \Kopf bütün evi altüst ettiler;
sich auf den \Kopf stellen (fig) o (fam) ağzıyla kuş tutmak;
\Kopf und Kragen riskieren kellesini koltuğuna almak, başını ortaya koymak;
sich dat etw aus dem \Kopf schlagen bir şeyi aklından [o kafasından] çıkarmak;
sich dat etw in den \Kopf setzen bir şeyi aklına [o kafasına] koymak;
das will mir nicht in den \Kopf bunu aklım almıyor;
das kann ich im \Kopf rechnen bunu kafamdan hesaplayabilirim;
mit rotem \Kopf dastehen kıpkırmızı kesilmek;
von \Kopf bis Fuß baştan aşağı;
sie ist ein kluger \Kopf o akıllı birisidir;
sie hat ihren eigenen \Kopf o kendi bildiğini okur;
er ist nicht auf den \Kopf gefallen kafası boş değil;
den \Kopf in den Sand stecken deve kuşu gibi başını kuma sokmak [o gömmek];
mit dem \Kopf durch die Wand wollen kafasının dikine gitmek;
es kann nicht immer nur nach deinem \Kopf gehen her şey senin istediğin gibi olamaz;
wir redeten uns dat die Köpfe heiß konuşmaktan kafamız şişti;
einen kühlen \Kopf bewahren serin kanlı olmak;
nicht ganz richtig im \Kopf sein (fam) kafadan kontak olmak, aklından zoru olmak;
das geht mir durch den \Kopf bu, aklımdan geçiyor;
mir brummt der \Kopf (fam) başım çok ağrıyor;
mir raucht der \Kopf (fam) kafam dumanlandı;
der Erfolg ist ihm zu \Kopf(e) gestiegen başarı onun başına vurdu;
ich war wie vor den \Kopf gestoßen beynimden vurulmuşa döndüm;
jdm den \Kopf verdrehen (fam) birinin beynine girmek, birini baştan çıkarmak;
sich dat den \Kopf zerbrechen (fam) kafa yormak [o patlatmak];
das kann dich den \Kopf kosten (a. fig) bu, senin başını yakabilir;
er hat sein ganzes Geld auf den \Kopf gehauen (fam) bütün parasını har vurup harman savurdu;
was man nicht im \Kopf hat, das hat man in den Beinen (fig) o (fam) akılsız başın cezasını ayak çeker, akılsız iti [o köpeği] yol kocatır
2) (Brief\Kopf) başlık; (bei Münze) tu(ğ) ra;
\Kopf oder Zahl? tura mı yazı mı?

Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt. 2015.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • Köpf — ist der Familienname folgender Personen: Doris Schröder Köpf (* 1963), deutsche Journalistin und Autorin Ernst Köpf senior (* 1940), deutscher Eishockeyspieler Ernst Köpf junior (* 1968), deutscher Eishockeyspieler Gerhard Köpf (* 1948),… …   Deutsch Wikipedia

  • Kopf [2] — Kopf, bei den Strecken (s. Baumwollspinnerei) die zur einmaligen Bearbeitung gehörige Abteilung von Walzen. Es pflegen demnach drei oder vier Köpfe auf der das Obergestell der Maschine bildenden gußeisernen Bank (dem sogenannten Zylinderbaum)… …   Lexikon der gesamten Technik

  • Kopf [1] — Kopf, 1. Haupt, der vordere Teil an hervorragenden Steinen, Balken, Pfetten, Sparren u.s.w., die obere Endung einer Säule; 2. der stärkere Teil an Gewölbesteinen, Keilen und Hammerklingen; 3. der schmale Teil an länglichen Quadern oder an… …   Lexikon der gesamten Technik

  • Kopf [1] — Kopf (Caput), 1) der Obertheil des Körpers der Menschen u. Thiere, der das Gehirn u. die höheren Sinnesorgane in sich faßt u. mit dem Rumpf durch einen verschmälerten Theil (Hals) mit mehr od. minderer Gelenkigkeit verbunden ist; bei wenigen… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Kopf [2] — Kopf, Maß für flüssige u. trockene Dinge; in Zürich ist 1 K. = 184 Pariser Cubikzoll u. hält 2 Maß od. 4 Quart od. 8 Stotzen, 8 K. = 1 Viertel, 32 K. = 1 Eimer; in Österreich 1 K. = 22/3 Seidel, 12/3 K. = 1 Maß; in Regensburg (Köpfel) ist 1 K. =… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Kopf — (Caput, Haupt), der vorderste Teil des Körpers der meisten Tiere, der durch den Besitz besonderer Organe (Auge, Ohr, Gehirn etc.) ausgezeichnet, zuweilen jedoch mit dem folgenden Abschnitt, der Brust, zu einem sogen. Cephalothorax (Kopfbrust)… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Kopf — oder Haupt (Caput), der oberste Teil des Körpers der Menschen und der meisten Tiere; der menschliche K. zerfällt in den Schädel (s.d.) und das Gesicht (s.d.). [Kopfskelett auf Tafel: Skelett I, 2 u. 3.] Der K. ist von der gefäß und nervenreichen… …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Kopf [2] — Kopf, schwimmender, s. Klumpfisch [Abb. 935] …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Kopf [3] — Kopf, Jos. von Bildhauer, geb. 10. März 1827 zu Unlingen in Württemberg, seit 1852 in Rom, gest. das. 2. Febr. 1903; Statuen der Jahreszeiten für die Villa bei Berg, Genrefiguren, Büsten, Medaillonbildnisse. Selbstbiogr. (1899) …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Kopf — (caput), der oberste Theil des menschlichen Körpers, mit dem Rumpfe durch den Hals verbunden, enthält das Gehirn und die höhern Sinnesorgane; man unterscheidet Schädel (mit Schläfen, Ohren) u. Gesicht (die ganze vordere Fläche mit Augen, Nase,… …   Herders Conversations-Lexikon

  • Kopf — Haupt; Birne (umgangssprachlich); Rübe (umgangssprachlich); Caput (fachsprachlich); Denkzentrum; Denkapparat; Schädel (umgangssprachlich) * * * Kopf [kɔpf …   Universal-Lexikon

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”